இந்தியாவில் வசிக்க முடியாத நிலை வருமா?

சமீபத்தில் ஒரு கட்டுரை வாசித்தேன்.. பாதிப்பே இந்த இடுகை
முன்பெல்லாம் குறைவான சம்பளம் வாங்கினாலும்..ஓரளவிற்கு உணவு,உடை,இருப்பிட வசதியுடன் ஒரு குடும்பம் நடத்த முடிந்தது.

அதிலும் குறிப்பாக சென்னை..பெருநகர்களிலேயே விலைவாசிகளில் ஓரளவு கட்டுப்பாடுடன் இருந்தது.ஆனால் இன்றைய நிலை யில் பெரும் மாற்றம்.எவ்வளவு சம்பளம் வாங்கினாலும்..கைக்கும்,வாய்க்குமே சரியாய் உள்ளது.சமீப காலங்களில் சராசரி விலைவாசி சென்னையில் 146 விழுக்காடு உயர்ந்துள்ளது.ஒரு படுக்கை அறை உள்ள 550 சதுர அடி அடுக்குமாடி குடியிருப்பின் வாடகை 5000க்கு குறைவில்லை.வீடு வாங்குவது என்பது..பலருக்கு பகல் கனவாகவே ஆகிவிட்டது.

ஒரு படத்தில் தங்கவேலு பாடுவார்..'கையில வாங்கினேன் பையிலே போடலை காசு போன இடம் தெரியல' என்று..இன்று கிட்டத்தட்ட மாத சம்பளம் வாங்குவோர் அனைவர் நிலையும் அதுதான்.

எல்லாவற்றிற்கும் விலைவாசி உயர்வைக் காரணமாய் சொன்னாலும்..முக்கியமாக மக்களின் லைஃப் ஸ்டைல் மாறிவிட்டதே காரணம்.

காலை டிஃபனாக இட்லி, தோசை சாப்பிட்ட நிலை மாறி, பல வீடுகளில் ஓட்ஸ் அந்த இடத்தைப் பிடித்துக் கொண்டது.விலையும் சற்று அதிகம்..அதே நேரத்தில் வயிறும் நிறையாது.அப்படியே இட்லி, தோசை என்றாலும்..யாருக்கும் அரிசி, பருப்பை நனைத்து மாவாட்டுவதற்கெல்லாம் நேரமில்லை.தயாராக கடைகளில் ஈரமாவே கிடைக்கிறது.

மாலை பள்ளி சென்று திரும்பும் குழந்தைகள்..பேக்கரியில்..சமோசாவோ, பர்கரோ வாங்கி தின்றுவிட்டு டியூஷன் கிளாஸிற்கு விரைகிறார்கள்.வீட்டில் அவர்களுக்கு டிஃபன் செய்து கொடுக்க ஆள் இல்லை.

வாரம் ஒரு முறையேனும்..குடும்பத்துடன் ஓட்டலுக்குச் செல்ல வேண்டியுள்ளது.சினிமா போனால் கேட்கவே வேண்டாம்..நான்கு நபர் கொண்ட குடும்பத்திற்கு அதற்கான செலவு 1000 ரூபாய் ஆகிவிடுகிறது

இதெற்கெல்லாம்..காசு அதிகம் செலவிடுவதைத் தவிர்த்து..பல நேரங்களில் மருத்துவரிடம் செல்ல வேண்டியுள்ளது.

பலருக்கு உடல் எடையை குறைக்க வீட்டு வேலை,உணவுக் கட்டுப்பாடு ஆகியவை இல்லாததால் ஜிம் செல்ல வேண்டியுள்ளது.அதற்கு மாதம் பணச்செலவு.

தேவையோ, தேவை இல்லையோ அனைவரிடமும் செல்ஃபோன்.

என் நண்பர் ஒருவர் மாதம் 40000 சம்பாதிக்கிறார்.அவரும் கஷ்டம் என்கிறார்.கேட்டால்..சம்பளத்தில் பி.எஃப்., வீடு வாங்கிய கடன் (இருபது லட்சத்தில் சிறு ஃப்ளாட் வாங்கிவிட்டு..மாதத் தவணை வங்கிக்கு 15000 கட்டுகிறார்),வருமான வரி எல்லாம் போய் 18000 தான் கையில் கிடைக்கிறது.மளிகை,பால்,பயணச் செலவு,பிள்ளைகள் பள்ளிக்கான செலவு..என கணக்குச் சொல்கிறார்.இந்திய அரசு பட்ஜெட் போல மாதாமாதம் டெஃபிசிட்.அதை சரிக்கட்ட சொசைட்டி லோன் போட்டால்..அந்த பிடித்தம் வெறு..என புலம்புகிறார்.

இன்று பெரும்பாலோர் நிலை இதுதான்..இந்நிலை இப்படியே தொடருமானால்..நம் நாடும்..அமெரிக்க நாட்டைப் போல ஒரு காலத்தில் மிகப் பெரிய பொருளாதாரச் சீர்க்குலைவை சந்திக்க வேண்டியிருக்கும் என்கிறார்கள் பொருளாதார வல்லுநர்கள்.

இதையெல்லாம் நாட்டுமக்கள் நினைத்தால் ஓரளவு தடுக்கலாம்..

ஒரு செலவை செய்யும் முன் அது அவசியம் தானா என ஒரு தடவைக்கு மேல் சிந்தியுங்கள்.

பிறருக்காக வாழாதீர்கள்..நமக்காக வாழுங்கள்..

வரக்கூடிய வருவாய் எவ்வளவு என்பதைவிட வரும் வருவாய்க்குள் செலவுகளைக் கட்டுப் படுத்துங்கள்.

'ஆகா றளவிட்டி தாயினுங் கேடில்லை
போகா றகலாக் கடை'

ஒருவனுக்கு வரக்கூடிய வருவாய் குறைவாய் இருந்தாலும் பரவாயில்லை..செலவுகள் எல்லைக்குள் இருக்குமேயாயின்.

இதை அலட்சியம் செய்து வாழ்வானேயாயின்..அவனது வாழ்க்கை நெருப்பின் முன் உள்ள வைக்கோல் போலக் கருகிவிடும்.

வருமுன்னர்க் காவாதான் வாழ்க்கை எரிமுன்னர்
வைத்தூறு போலக் கெடும்..