"இதனை இதனால் இவன் முடிக்கும் என்று ஆய்ந்து அதனை அவன் கண் விடல்" ஆய்ந்து...ஆராய்ந்து..அதுதான் பகுத்தறிவு.
எந்த ஒரு செயலைச் செய்தாலும்..அதனால் கேடு விளையுமா...நன்மை விளையுமா..என்று பகுத்து அறிந்து பார்ப்பவனே பகுத்தறிவாதி.
மின்சார கம்பியைத் தொட்டால்.."ஷாக்"அடிக்கும்..என்பது நம் நம்பிக்கை..ஆனால் மின்சாரவெட்டு இருக்கும்போது கம்பியைத் தொட்டுவிட்டு ஷாக் அடிக்கவில்லை பாரு என்று சொல்வதில் சாமர்த்தியம் என்ன இருக்கிறது? மின்சாரம் வரும்போது அதை செய்து காட்டி சொன்னால் ஷாக் அடிக்கும் என்னும் தன் நம்பிக்கையை அவன் விட்டு விடுவான்.
கடவுள் இருக்கிறார் என்பவன் ஆத்திகவாதி....இல்லை என்பவன் நாத்திகவாதி...
கோவிலுக்கு செல்பவன் ஆத்திகவாதி..மற்றவர்கள் நாத்திகவாதி என்பது சரியில்லை.நான் கோவிலுக்கு செல்வதில்லை..அதனால் ஆத்திகவாதி இல்லை என்றாகிவிடுமா? நான் கடவுளை நம்புவன்.கோவிலில்தான் கடவுள் இருக்கிறார் என்பதை நம்பாதவன். கடவுளிடம் இதைத்தா...அதைத்தா..என வேண்டாதவன்..ஏனெனில்...அவன் இருக்கிறான்..என்பதால்..அவனுக்கு எனக்கு என்ன தேவை? எனக்கு என்ன கொடுக்க வேண்டும் என அவன் அறிவான்.இதை நீ நம்ப வேண்டும்.எனக்கு அந்த நம்பிக்கை இருப்பதால் நான் அவனை வேண்டாதவன்.
ஆனால் ஒருவனே தேவன்... என எண்ணுபவன்..அவன் உருவம் இல்லாதவன்..இயற்கைதான் அவன் என்பவன்...இப்படி நான் சொல்வதால் நான் பகுத்தறிவற்றவன் என்று கூறிட முடியுமா?இறைவன்...எனப்படுபவன்..யார்..என்பதை பகுத்தறிந்து நம்புவதாகவே எண்ணுகின்றேன்.
அதனால்..ஆத்திகவாதி பகுத்தறிவாளன் இல்லை என்பதையும்...நாத்திகவாதி பகுத்தறிவாளன் என்பதையும் என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.சிந்திக்கும் திறனுள்ளவன் மனிதன்.ஆகவே..அவனுக்கு பகுத்தறியும் குணம் இயற்கையிலேயே அமைந்து விடுகிறது.
நாத்திகவாதிகள்...தாங்கள்தான் பகுத்தறிவாளர்கள் என்பதை ஏற்க முடியாது.
மேலும்..பார்ப்பனர்கள் எனப்படுபவர்..அனைவரும் ஆத்திகவாதிகள்..பகுத்தறிவாதிகள் இல்லை..என்பவர்கள் தங்கள் அறிவைப் பயன்படுத்தி பகுத்தறிந்துள்ளனர்.
இப்படி சொல்ல..அவர்களுக்கு எவ்வளவு உரிமை உண்டோ..அவ்வளவு உரிமை உடன் தங்கள் அறிவை பகுத்தறிந்து..ஆண்டவன் இருக்கிறான் என ஆத்திகவாதி எண்ணுகிறான்.அதற்கு அவனுக்கு உரிமை உண்டு.அவன் எண்ணம் அவனைப் பொறுத்த அளவில் சரி.அது அவன் நம்பிக்கை.அதில் நாம் ஏன் தலையிட வேண்டும்?
என்னைப் பொறுத்தவரை..சிந்திக்கும் அனைவரும் பகுத்தறிவாளரே!! இதில் ஒரிஜனல் பகுத்தறிவுவாதி...போலி பகுத்த்றிவு வாதி என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை.
எந்த ஒரு செயலைச் செய்தாலும்..அதனால் கேடு விளையுமா...நன்மை விளையுமா..என்று பகுத்து அறிந்து பார்ப்பவனே பகுத்தறிவாதி.
மின்சார கம்பியைத் தொட்டால்.."ஷாக்"அடிக்கும்..என்பது நம் நம்பிக்கை..ஆனால் மின்சாரவெட்டு இருக்கும்போது கம்பியைத் தொட்டுவிட்டு ஷாக் அடிக்கவில்லை பாரு என்று சொல்வதில் சாமர்த்தியம் என்ன இருக்கிறது? மின்சாரம் வரும்போது அதை செய்து காட்டி சொன்னால் ஷாக் அடிக்கும் என்னும் தன் நம்பிக்கையை அவன் விட்டு விடுவான்.
கடவுள் இருக்கிறார் என்பவன் ஆத்திகவாதி....இல்லை என்பவன் நாத்திகவாதி...
கோவிலுக்கு செல்பவன் ஆத்திகவாதி..மற்றவர்கள் நாத்திகவாதி என்பது சரியில்லை.நான் கோவிலுக்கு செல்வதில்லை..அதனால் ஆத்திகவாதி இல்லை என்றாகிவிடுமா? நான் கடவுளை நம்புவன்.கோவிலில்தான் கடவுள் இருக்கிறார் என்பதை நம்பாதவன். கடவுளிடம் இதைத்தா...அதைத்தா..என வேண்டாதவன்..ஏனெனில்...அவன் இருக்கிறான்..என்பதால்..அவனுக்கு எனக்கு என்ன தேவை? எனக்கு என்ன கொடுக்க வேண்டும் என அவன் அறிவான்.இதை நீ நம்ப வேண்டும்.எனக்கு அந்த நம்பிக்கை இருப்பதால் நான் அவனை வேண்டாதவன்.
ஆனால் ஒருவனே தேவன்... என எண்ணுபவன்..அவன் உருவம் இல்லாதவன்..இயற்கைதான் அவன் என்பவன்...இப்படி நான் சொல்வதால் நான் பகுத்தறிவற்றவன் என்று கூறிட முடியுமா?இறைவன்...எனப்படுபவன்..யார்..என்பதை பகுத்தறிந்து நம்புவதாகவே எண்ணுகின்றேன்.
அதனால்..ஆத்திகவாதி பகுத்தறிவாளன் இல்லை என்பதையும்...நாத்திகவாதி பகுத்தறிவாளன் என்பதையும் என்னால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது.சிந்திக்கும் திறனுள்ளவன் மனிதன்.ஆகவே..அவனுக்கு பகுத்தறியும் குணம் இயற்கையிலேயே அமைந்து விடுகிறது.
நாத்திகவாதிகள்...தாங்கள்தான் பகுத்தறிவாளர்கள் என்பதை ஏற்க முடியாது.
மேலும்..பார்ப்பனர்கள் எனப்படுபவர்..அனைவரும் ஆத்திகவாதிகள்..பகுத்தறிவாதிகள் இல்லை..என்பவர்கள் தங்கள் அறிவைப் பயன்படுத்தி பகுத்தறிந்துள்ளனர்.
இப்படி சொல்ல..அவர்களுக்கு எவ்வளவு உரிமை உண்டோ..அவ்வளவு உரிமை உடன் தங்கள் அறிவை பகுத்தறிந்து..ஆண்டவன் இருக்கிறான் என ஆத்திகவாதி எண்ணுகிறான்.அதற்கு அவனுக்கு உரிமை உண்டு.அவன் எண்ணம் அவனைப் பொறுத்த அளவில் சரி.அது அவன் நம்பிக்கை.அதில் நாம் ஏன் தலையிட வேண்டும்?
என்னைப் பொறுத்தவரை..சிந்திக்கும் அனைவரும் பகுத்தறிவாளரே!! இதில் ஒரிஜனல் பகுத்தறிவுவாதி...போலி பகுத்த்றிவு வாதி என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை.
