பலப்பத்தை மறந்த அவாள்

படிக்கின்ற காலத்திலே
பாலர் வகுப்பிலே
பலப்பம் இன்றி இருந்திட
பிச்சை இட்டேன்
பலப்பத்தை நான்
அதை மறந்திட்டார்
அவாள் இன்று
மற்றோரு ஆழ்வாரோ
வடவாசல் அன்னை
வருகை அன்று
என் எண்ணத்தை
தவிடு பொடி ஆக்கினார்
ஆதலால் பின்னாளில்
அன்னை புகழ் பாடினேன் -இன்றோ
நரைமுடியான் என எனை
எள்ளி நகையாடுகிறார்
தேளாய்,நண்டாய் கொட்டுகிறார்
வஞ்சகர்களே.இன்று
வன்மையாய் நான்
ஒன்று உரைத்திடுவேன்
கனி இருக்க காய்
கவர்ந்தற்று - .வள்ளுவன்
வாக்கை மறந்திடாதீர்.