Friday, October 9, 2009

சமூகம்

மல்லிகை மேனி
பன்னீர்ப்பூ பார்வை
குவளைக் கண்
தாமரை முகம்
தேன் சொட்டும் மலரிதழ்
அல்லி மொக்கு மார்பு
பூந்தளிர் இடை
இப்படி நீ பூவானதால்தான்
கசக்கியும் எறியமுடிகிறது
சமுதாய சாக்கடையில்

10 comments:

சின்ன அம்மிணி said...

Very nice.

மணிகண்டன் said...

yenna sir kavithai yellam nallaa vara aarambichuduchu...Nice.

T.V.Radhakrishnan said...

nanri
சின்ன அம்மிணி
மணிகண்டன்

இய‌ற்கை said...

nalla irukkunga anna

goma said...

கவிதை அற்புதம்

T.V.Radhakrishnan said...

நன்றி
இயற்கை
கோமா

மங்களூர் சிவா said...

புவனேஸ்வரிக்காக எழுதின கவிதையா??

:)))))))))))))

T.V.Radhakrishnan said...

// மங்களூர் சிவா said...
புவனேஸ்வரிக்காக எழுதின கவிதையா??

:)))))))))))))//

தெரியவில்லை..ஆனால் இருக்கலாம்

goma said...

தங்கள் கவிதையின் தொடர்ச்சி ,கூடிய விரைவில் வள்ளுவத்தில் காணலாம்.
என் கற்பனைக் குதிரையை தட்டி விட்டமைக்கு நன்றி

T.V.Radhakrishnan said...

//goma said...
தங்கள் கவிதையின் தொடர்ச்சி ,கூடிய விரைவில் வள்ளுவத்தில் காணலாம்.
என் கற்பனைக் குதிரையை தட்டி விட்டமைக்கு நன்றி//

நன்றி goma