வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 53

உலகம் உங்கள் கைகளில்

எவ்வளவு பெரிய கடினமான காரியமாக இருந்தால் கூட சாதிக்க வள்ளுவர் ஒரு வழி சொல்லித் தருகிறார்.

மூன்று விடயங்களை கைக் கொண்டால் எந்த பெரிய காரியத்தையும் செய்து விடலாம்.

அது என்ன மூன்று ?

ஒன்று - காலம்
இரண்டாவது - இடம்
மூன்றாவது - செயல்

ஞாலங் கருதினுங் கைகூடிங் காலம்
கருதி இடத்தாற் செயின் (483)

உரிய காலத்தையும் இடத்தையும் ஆய்ந்தறிந்து செயல்பட்டால் உலகமே கூடக் கைக்குள் வந்துவிடும்



மேலோட்டமாக பார்த்தால் இடமும் காலமும் அறிந்து செய்தால் எந்த காரியத்திலும் வெற்றி பெறலாம் என்பது கருத்து.

சற்றே ஆழ்ந்து சிந்திப்போம்.

உலகை வெல்வது முடியுமா? ஆனால் இடமும், காலமும் அறிந்து செய்தால் அது கூட முடியுமாம்" கருதினும்..என "உம்"மை ஏன் போடுகிறார் எனப் புரிகிறதா?

அதுவும் முடியும் என்றாள் மற்ற முடியாத காரியங்கள் எல்லாம் முடியும் என்றுதானேப் பொருள்.

என்னே ஒரு சிந்தனை. 

அடுத்த குறளிலேயே சொல்கிறார் பாருங்கள்..

காலங் கருதி இருப்பர் கலங்காது
ஞாலங் கருது பவர் (485)

கலக்கத்துக்கு இடம் தராமல் உரிய காலத்தை எதிர்பார்த்துப் பொறுமையாக இருப்பவர்கள் இந்த உலகத்தையேகூட வென்று காட்டுவார்கள்.

இதிலிருந்து..ஒரு செயலை செய்து முடிக்க அதற்கான உரிய காலத்தையும் இடத்தையும் அறிந்து செயல்பட்டால் முடியாத காரியங்களையும் முடிக்கலாம் என்று உணர வேண்டும்.

சிந்திந்து செயல்படுவோமாக!


.

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 52

கற்றது கைம்மண் அளவு  என்றாலும்..

படித்தவர்கள், நிறையப் படித்தவர்கள் சொல்வதைக் கேட்பார்கள்.அதில் இருக்கும் நன்மை, தீமைகளை அலசி ஆராய்வார்கள்.

தவிர்த்து மேலும் மேலும் படிப்பார்கள்.

இப்படியெல்லாம், படித்தும் , கேட்டும் தெரிந்து கொள்கிறார்களே, அதன்படி நடந்து கொள்கிறார்களா?

ம்..ஹூம்...மாட்டார்கள். அது ந்டைமுறைக்கு சரிவராது என்பார்கள்.

இப்படிப்பட்ட அறிவாளிகளைத்தான் திருவள்ளுவர் முட்டாள்கள் என் கிறார்


ஓதி உணர்ந்தும் பிறர்க்குரைத்தும் தானடங்காப்
பேதையிற் பேதையார் இல் (834)


படித்தும், படித்ததை உணர்ந்தும், உணர்ந்ததைப் பலருக்கு உணர்த்திடவும் கூடியவர்கள், தாங்கள் மட்டும் அவ்வாறு நடக்காமலிருந்தால் அவர்களைவிட முட்டாள்கள் யாரும் இருக்கமுடியாது


நல்லவற்றை படிக்க வேண்டும்.

படித்ததன் பலன்களை உணர வேண்டும்.

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, படித்து அதன்படி வாழ வேண்டும்.
.

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 51

அவன் பெரிய செல்வந்தன்

 பெரிய வீடு. 

வீடெல்லாம் செல்வச் செழிப்பு மின்னுகிறது. 

அவன் இறந்துவிடுகின்றான்.

 வீட்டில் அவனது உடல் கிடத்தி வைக்கப் பட்டு இருக்கிறது.  அவனால் அவனிடம் உள்ளவற்றையெல்லாம் உடன் எடுத்து செல்ல முடியுமா? அனுபவிக்க முடியுமா ? 

அவனை விடுங்கள்..நம்மை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்


வாழ்நாளில் அனுபவிக்க வேண்டியவையெல்லாம் மறந்து, எந்நேரமும் "பணம்..பணம்"என அலைந்து பணம் சேர்க்கிறோம்.திடீரென மரணம் நம்மைத் தழுவும்போது.. ஈட்டிய பொருளா நம்முடன் வரும்..அதனால் என்ன பயன் நமக்கு, .

நாம் வாழ் நாள் எல்லாம் ஓடி ஆடி பொருள் சேர்க்கிறோம். எல்லா பொருள்களையும் நாம் அன்புபவிக்கப் போகிறோமா ? நாம் அனுபவிக்கப் போவது இல்லை என்றால், எதற்காக வாழ் நாள் எல்லாம் செலவழித்து அவற்றை சேர்க்க வேண்டும் ?

இதையே வள்ளுவர்

வைத்தான்வாய் சான்ற பெரும்பொருள் அஃதுண்ணான்
செத்தான் செயக்கிடந்த தில் (1001)


அடங்காத ஆசையினால்வீடு கொள்ளாத அளவுக்குச் செல்வத்தைச் சேர்த்து வைத்து அதனை அனுபவிக்காமல்செத்துப்போகின்றவனுக்கு, அப்படிச் சேர்க்கப்பட்ட செலவத்தினால் என்ன பயன்? 

என்கிறார்.

அப்போது..வாழ்க்கையில் செல்வமே தேவையில்லை என் கிறீர்களா? என்று கேட்டால்..

தேவை..கண்டிப்பாகத் தேவை..ஆனால்

செல்வத்தை சம்பாதிப்பதும், சேர்ப்பதும் மட்டும் அல்ல வாழ்க்கை. சேர்த்த  செல்வத்தை  சிறந்த முறையில் செலவழிக்கவும் தெரிய வேண்டும்.

....
நல்ல வழிகளில் பணத்தை அனுபவிக்கப் படிக்க வேண்டும்.

இதையே ஔவையார் "நல்வழி" யில் சொல்கிறார்..

பாடுபட்டுத் தேடிப் பணத்தைப் புதைத்து வைத்துக் கேடுகெட்ட மானிடரே கேளுங்கள்;-கூடுவிட்டு இங்கு ஆவிதான் போயின பின்பு யாரே அனுபவிப்பார் பாவிகாள் அந்தப் பணம்?

22

பணத்துக்காகப் பாடுபட்டுகின்றனர். பணத்தைத் தேடிக்கொள்கின்றனர். தேடிய பணத்தை யாருக்கும் தெரியாமல் புதைத்து வைக்கின்றனர். அனுபவிக்காமல் மறைத்து வைக்கின்றனர். இவர்கள் கேடு கெட்ட மனிதர்கள். இப்படிக் கேடுகெட்ட மனிதரே! ஒன்று சொல்கிறேன் கேளுங்கள். உங்கள் உடம்புக் கூட்டை விட்டுவிட்டு உங்கள் ஆவி போன பின்பு அந்தப் பணத்தை யார்தான் அனுபவிக்கப் போகிறார்கள்? பாவிகளே! சொல்லுங்கள்.

வள்லுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 50

கோபம்..

இது வராமல் இருக்க வேண்டும் என முயன்று அதில் நாம் அனைவருமே தினமும் தோற்றுக் கொண்டிருக்கிறோம்.

ஒருவன் தன்னைத்தானே காத்துக் கொள்ள வேண்டுமானால், சினத்தைக் கைவிட வேண்டும்.இல்லையேல் அந்த சினமே அவனை அழித்துவிடுமாம்.

அவனை மட்டுமின்றி, அவன் சுற்றத்தையும் அழித்துவிடும் தீயாம் சினம்

எல்லையில்லா சினம் கொள்பவர்கள் இறந்தவர்க்கு ஒப்பாவார்களாம்..

இப்படியெல்லாம் சொல்லும் வள்ளுவர் மேலும் சொல்கிறார்.

நகையும் உவகையுங் கொல்லுஞ் சினத்தின்
பகையும் உளவோ பிற (304)

இதன் பொருள்...சினம் கொள்பவர்களுக்கு முகமலர்ச்சி மாத்திரமின்றி மன்மகிழ்ச்சியும் மறைந்து போய்விடும்.

நாம் ஏன் நாள் முழுதும் சந்தோஷமாக இல்லை? மனதில் இன்பம் இலலை?


எப்போதாவது மகிழ்கிறோம், எப்போதாவது சிரிக்கிறோம்

இந்த மகிழ்ச்சியையும், சிரிப்பையும் நம்மிடம் இருந்து பறித்துக் கொள்ளும் பகைவன் யார் தெரியுமா ?

வேறு யாரும் அல்ல, நம் கோபம் தான்.

கோபம்தான் நம் புன்னகையையும், சந்தோஷத்தையும் கொல்கிறது.

.கோபத்தை விடுங்கள். மனம் அமைதியாகும். அமைதியான மனதில் இன்பம் , ஆனந்தம், புன்னகை எல்லாம் பிறக்கும்.

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 49

பலரும் வெறுக்கும்படியான பயனில்லா சொற்களைப் பேசுபவர்களை அனைவரும் இகழ்ந்துரைப்பார்கள்.

பயனில்லா சொற்களை கூறுவது எதிரிகள் நமக்கு செய்யும் செயல்களைக் காட்டிலும் தீமையுடையதாகும்.

ஆகவே நல்ல வார்த்தைகளை கூற வேண்டும்.நல்லதே வேண்டும் என செயல்பட வேண்டும்.

நன்மை பல சமயங்களில் எட்டாக்கனியாகி விடுகிறது..

சில நண்பர்கள்   பயனில்லா சொற்களைப் பேசும் போது..அவர்களைக் கண்டதுமே.."ஐயய்யோ..இவன் வெட்டிக்கு பேசிக் கொண்டிருப்பானே" என்ற பயம் நமக்கு எற்படும் இல்லையா?

இப்படி, பயனில்லாத, பண்பில்லாத சொற்களை பேசுவதன் மூலம் ஒருவனைவிட்டு நன்மைகள் நீங்கிவிடுமாம்.

இதையே..

நயன்சாரா நன்மையின் நீக்கும் பயன்சாராப்
பண்பில்சொல் பல்லா ரகத்து (194)

என்கிறார்.

இதன் பொருள்...பயனற்றதும், பண்பற்றதுமானசொற்களைப் பலர்முன் சொல்லுதல்..(இல்லை..பகிர்ந்து கொல்ளுதல்) மகிழ்ச்சியினைக் குலைத்து, நன்மையை மாய்க்கும்.

ஆகவே, நல்ல பண்புடையார், பயனில்லாத சொற்களைக் கூறினால் அவர் மதிப்பு நீங்கிவிடும்.

பயனில்லாதவற்றை சொல்பவன் பதர் போன்றவன். நாமும் பயனளிக்காத சொற்களை விடுத்து, மனதில் பதிந்து பயனளிக்கக் கூடிய பயனுள்ள சொற்களையே கூற வேண்டும்.

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 48

விருந்து ஓம்புதல் ஒரு அறம் எனப் பார்த்தோம்  முன்னர்;

விருந்தினர்களை உபசரிப்பது என்பது அறத்தின் ஒரு கூறு என்று கூறிகிறது தமிழ் கலாச்சாரம்.

விருந்தினர்களை எப்படி உபசரிக்க வேண்டும் என்கிறது இந்த குறள்

முகத்தான் அமர்ந்தினிது நோக்கி அகத்தானாம்
இன்சொ லினிதே அறம் (93)

முகம் மலர நோக்கி, அகம் மலர இனிய சொற்களைக் கூருதலே அறவழியில் அமைந்த பண்பாகும்.

இனியவை கூறல் என்னும் அதிகாரத்தில் சொல்கிறார்
எது இனிய சொல்? என்று...

வாயிலிருந்து வரும் சொல் அன்பு கலந்ததாகவும், வஞ்சனை அற்றதாகவும், வாய்மையுடையதாகவும் இருப்பின் அதே இன்சொல் என்கிறார்.

 சரி..அகம் மலர என்றால்...அதற்கும் சொல்கிறார்..

வருபவர்களை முகம் மலர நோக்கி இனிய சொற்க்ளைக் கூறினால் அகம் மலரும் சொற்களாக அது அமையுமாம்.அதும் அறவழிப் பண்பாகும்.

விருந்தினர்களைக் கண்டவுடன் கண்ணில் மகிழ்ச்சியைக் காட்ட வேண்டும்.பின் அவர்கள் வீட்டினுள் வந்ததும் இனிய சொற்களைக் கூறவேண்டுமாம்.

சொல்ல இனிய சொற்கள் இருக்கையில், அவற்றை விடுத்துக் கடுமையாகப் பேசுவது உண்ண கனிகள் இருக்கும்போது காய்களைப் பறித்துத் திபதற்குச் சமமாகுமாம்..

.

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 47

பெற்றோரைக் காட்டிலும் பிள்ளைகள் அறிவில் சிறந்து விளங்கினால்,அது பெற்றோருக்கு மட்டுமேயின்றி உலகில் வாழும் அனைவருக்கும் மனம் மகிழ்ச்சியைத் தருவதாகும் எனும் வள்ளுவர்
 சொல்லுகிறார் ஒரு குறளில்..


"பெரிதுவக்கும் சான்றோன் என கேட்ட தாய் " என..

ஏன் ? 

மகன் சான்றோன் தெரியாதா ? தெரியும். இருந்தாலும், அதை நாலு பேர் சொல்ல வேண்டும். அப்போதுதான் அவளுக்கு  மகிழ்ச்சியாம்.

ஈன்ற பொழுதின் பெரிதுவக்கும் தன்மகனைச்
சான்றோன் எனக்கேட்ட தாய் (69).

நல்ல மகனைப் பெற்றெடுத்தவள் என்று ஊரார் பாராட்டும் பொழுது அவனைப் பெற்றபொழுது அடைந்த மகிழ்ச்சியைவிட அதிக மகிழ்ச்சியை அந்தத் தாய் அடைவாள்.

இக்குறள் மூலம் வள்ளுவர் சிறந்த மனோதத்துவ நிபுணர் என்பது தெளிவாகிறது.

சாதாரணமாகவே..நாம் செய்யும் காரியம் குறித்து, நமக்குள்ளே ஒரு பெருமிதம் இருக்கும்...எனெனும் ..அதை மற்ற ஒருவர் புகழும்போது நம் மகிழ்ச்சி இரட்டிப்பாகும்..இதுவே மனித இயல்பு.

இது பெண்களுக்கு சற்று அதிகம் உண்டு.அதும் தன் மகவுகள் குறித்து என்றால்..அதை மீண்டும்..மீண்டும் சொல்ல்க் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பார்கள்.

இதையே, வள்ளுவர் "கேட்ட" தாய் என்கிறார்.

அது சரி,,"ஏன் ஈன்ற பொழுதின்" என்கிறார்.? "பெற்ற"பொழுதின் என சாதாரணமாக சொல்லியிருக்கலாமே!

அதிலும் விஷயம் இருக்கின்றது.

ஈன்ற எனில் ஈதல்...வழங்குவது ..ஒருதாய் உடல் முழுதும் உண்டாகும் வேதனையுடன்..இப்பூமிக்கு ஒரு உயரைத் தருகிறாள்.அவளது குடும்பம் பெறுகிறது.ஆகவே..பெறுவதை விட..ஈதல் சிறப்பு..அதனால்தான் "ஈன்ற" பொழுதின் என்றுள்ளார்.

வள்ளுவருக்கு இணை இல்லை...

வள்ளுவரைப் பெற்றமையைவிட  தமிழ்த்தாய் ,,பிறர் அவரைச் சான்றோன் எனக்கூறுகையில் பெரிதுவக்கிறாள்.

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் -46

அறம்...

அறம் செய விரும்பு...என்றார் ஔவையார்..

அறம் எனும் அற்புத சொல்லுக்கு எவ்வளவு அர்த்தம் பாருங்கள்..

அன்பாய் இருப்பது 
இனிமையாய் பேசுவது 
கடுஞ்சொறகளை தவிர்ப்பது
நல்லதையே நாடுவது
மனதில் குற்றமற்று இருப்பது
பொய்யைத் தவிர்ப்பது
சினத்தைத் தவிர்ப்பது
பொறாமை உணர்வை தவிர்ப்பது
பிறருக்குக் கெடுதல் செய்யாமை
பிறருடன் பகிர்ந்து உண்ணுவது
பிற உயிர்களைக் கொல்லாமை
தீமையில்லா வழியில் பொருளீட்டுவது
இல்லற வாழ்வில் ஈடுபடுவது
தூய துறவியரைப் பேணுவது
மானத்துடன் வாழ்வது
உயிருக்கு ஊக்கம் தருவது
இவை எல்லாமே அறம் எனப்படும்.

அறவழியைவிட, சிறப்பையும், செழிப்பையும் தரக்கூடிய வழி வேறொன்றும் இல்லை எனும் வள்ளுவருக்கு..

மனதில் குற்றமற்று இருந்தாலே போதும் என்ற எண்ணமும் தலையானதாய் இருந்திருக்கிறது.எல்லா அறத்தினையும் விட சிறந்ததாக அது தெரிகிறது.

அறன் வலியுறுத்தல் அதிகாரத்தில், பல குறள்களில் மேலே சொன்ன அறங்களைச் சொன்னவர் சொல்கிறார்..

மனத்துக்கண் மாசிலன் ஆதல் அனைத்தறன்
ஆகுல நீர பிற (34)

மனம் தூய்மையாக இருப்பதே அறம்.,மற்றவை ஆரவாரத்தைத் தவிர வேறொன்றுமில்லை

என்கிறார்.

அதாவது..ஒருவர் தன் மனசாட்சிக்கு எதிராக செய்பவை அறமாகாதாம்..

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 45

மருந்து அதிகாரத்திலிருந்து மேலும் குறள்கள்

947) தீயள வன்றித் தெரியான் பெரிதுண்ணின்
      நோயள வின்றிப் படும்

பசியின் அளவு அறியாமலும், ஆராயாமலும் அதிகம் உண்டால் நோய்களும் அளவின்றி வரும்

948) நோய்நாடி நோய்முதல் நாடி அதுதணிக்கும்
        வாய்நாடி வாய்ப்பச் செயல்

      நோய் என்ன? நோய்க்கான காரணம் என்ன? நோய் தீர்க்கும் வழி என்ன? இவற்றை முறையாக ஆராய்ந்து சிகிச்சை செய்ய வேண்டும்.

949)
உற்றான் அளவும் பிணியளவும் காலமும்
கற்றான் கருதிச் செயல்

நோயாளியின் வயது,நோயின் தன்மை, மருத்துவம் செய்வதற்குரிய நேரம், என்பனவற்றை எல்லாம் மருத்துவம் கற்றோர் எண்ணிப் பார்த்தே செயல்பட வேண்டும்

950) உற்றான் தீர்ப்பான் மருந்துழைச் செல்வானென்
        றப்பானாற் கூற்றே மருந்து
நோயாளி, மருத்துவர்,மருந்து அருகிருந்து துணைபுரிபவர் என மருத்துவமுறை நான்கு வகையாக அமைந்துள்ளது

இந்த அதிகாரம் முழுதும், உண்ண வேண்டிய உணவு, செரிமானம்,மருத்துவர் கடமை என வாழ வேண்டிய முறை முழுதும் சொல்லியுள்ள வள்ளுவர்..செரிமானத்தைப் பற்றி இன்பத்துப்பாலில் கூட ஒரு குறளில் சொல்லியுள்ளார்.

அது என்ன எனப் பார்ப்போமா?

உணவு அருந்துவதைவிட அருந்திய உணவு செரிப்பதிலே ஒரு சுகம் உண்டாம்..அது எப்படியெனில் உடலுறவைவிட ஊடல் கொள்வதிலே காதலர்க்கு உள்ள சுக போலவாம்..

உணர்வினும் உண்ட தறலினிது காமம்
புணர்தலின் ஊடல் இனிது (1326)

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 44

 சென்ற பதிவில் உண்ட உணவு செரித்ததையும்,உண்ணும் உணவின் அளவையும் அறிந்து உண்பது நீண்டநாள் வாழ்வதற்கு வழியாகும்என்று சொன்ன குறளைப் பார்த்தோம்.

நம் உடல் நலனுக்காக தேவையானவற்றை "மருந்து" எனும் அதிகாரத்தில் சொல்லியுள்ளார்.ஒவ்வொரு குறளும் மணியானவை.போற்றத்தக்கவை.அக்குறள்களும்..அவற்றின் பொருளும் இனி...

941) மிகினும் குறையினும் நோய்செய்யும் நூலோர்

        வளிமுதலா எண்ணிய மூன்று

வாதம், பித்தம்,சிலேத்துவம் என்று மருத்துவ நூலோர் கனித்துள்ள மூன்றில் ஒன்று அளவிற்கு அதிகமானாலும், குறைந்தாலும் நோய் உண்டாகும்

942)  மருந்தென வேண்டாவாம் யாக்கைக் கருந்திய

          தற்றது போற்றி உணின்

உண்ட உணவு செரிப்பதற்கான இடைவெவெளி தந்து, உணவு அருந்துகிறவர்களின் உடலுக்கு வேறு மருந்தே தேவையில்லை.

944)  அற்ற தறிந்து கடைப்பிடித்து மாறல்ல

         துய்க்க துவரப் பசித்து

உண்டது செரித்ததா என்பதை உணர்ந்து நங்கு பசியெடுத்த பிறகு உடலுக்கு ஒத்து வரக்கூடிய உணவை அருந்த வேண்டும்

945)  மாறுபா டில்லாத உண்டி மறுத்துண்ணின்

         ஊறுபா டில்லை உயிர்க்கு

உடலுக்கு ஒத்துவரக்கூடிய உணவைக்கூட அதிகமாகும்போது மறுத்து அளவுடன் உண்டால் ,உயிர் வாழ்வதற்குத் தொல்லை எதுவுமில்லை

946)  இழிவறிந் துண்பான்கண் இன்பம்போல் நிற்கும்

         கழிபேர் இரையான்கண் நோய்

அளவோடு உண்பவர் உடல் நலமுடன் வாழ்வதும், அதிகம் உண்பவர் நோய்க்கு ஆளாவதும் இயற்கை

(மீதி குறள்கள் அடுத்த பதிவில்)

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 43

அடிக்கடி நம் வீட்டுப் பெரியவர்கள், "வேளா வேலைக்கு சாப்பிடணும்..இல்லைனா வயிறு கெட்டுடும்" என சொல்வதை நாம் கெட்டிருக்கிறோம்.

அது சரியா..

அது சரியான ஒன்றா , அதற்கு வள்ளுவர் என்ன சொல்கிறார்என்று பார்ப்போம்.


நம் உடம்பு, உணவு கிடைக்கும் போது அதை பக்குவமான வழியில் சேமித்து வைத்துக் கொள்ளும். பின் தேவைப் படும் போது சேமிப்பில் இருந்து எடுத்துக் கொள்ளும்.இதுவே இயற்கை

அது என்ன சேமிப்பு..உடம்பு..என்றெல்லாம் சொல்கிறேனே எனப் பார்க்கிறீர்களா?

கொழுப்பு என்று சொல்கிறோமே, அது நமது உடம்பு சேமித்து வைத்த சக்தி.

நாம் சாப்பிடாவிட்டால் ஒன்றும் ஆகி விடாது. நம் உடம்பு, அந்த சேமித்து வைத்த கொழுப்பில் இருந்து  தனக்கு வேண்டிய சக்தியை எடுத்துக் கொள்ளும். எடை குறையும்.

நாம் உணவு உண்ணுகையில், அது உள்ளே சென்று செரிமானம் ஆகி, உணவில் உள்ள சக்தியை உடம்பு எடுத்துக் கொள்ளும்.தேவைக்கு அதிகமானதை கொழுப்பாக மாற்றிக் கொள்ளும். உடல் பெருக்கும்


முன்பு உண்ட உணவு சீரணம் ஆகி முடியவில்லை. அதற்குள் மேலும் உணவை ப் போடுகிறோம். உடம்பு என்ன செய்யும்? முன்பு உண்ட உணவு அறை குறையாக  சீரணம் செய்யாமல் இருப்பதை அப்படியே விட்டு விட்டு, புதிதாக  வரும் உணவை கவனிக்கப் போய் விடும். சரி, இரண்டாவது உணவை  சீரணம் செய்து கொண்டு இருக்கும் போது, மூன்றாவது உணவு.

இப்படி தள்ளிக் கொண்டே இருந்தால்,  நம் உடலில் நடக்கும் செயல் பாடுகள் பழுதாகும் தானே?

இதையே வள்லுவர் சொல்கிறார்.

முதலில் உண்ட உணவு முற்றிலுமாக சீரணம் ஆன பின், அடுத்த உணவை அறிந்து உண்க.அப்படிச் செய்தால், அது உடம்பைப் பெற்றவன் நீண்டநாள் வாழ வழி வகுக்கும்.இதையே இந்துக் குறள் சொல்கிறது.



அற்றால் அளவறுந் துண்க அஃதுடம்பு
பெற்றான் நெடிதுக்கும் ஆறு (943)


(உண்ட உணவு செரித்ததையும்,உண்ணும் உணவின் அளவையும் அறிந்து உண்பது நீண்டநாள் வாழ்வதற்கு வழியாகும்)

பசித்துத் தான் சாப்பிட வேண்டும்.

மேலும் இது குறித்து வள்ளுவன் சொல்லியுள்ளதை அடுத்து வரும் பகுதிகளிலும் காணலாம்.

அகநானூறு - 203

காதலனுடன் ஓடிப்போன மகளை நினைத்துக் கவலை கொள்ளும் தாய் இவ்வாறு கூறுகிறாள்.

1

தாய் மகிழ்ந்தால் என்ன, மனம் வருந்தினால் என்ன என்று எண்ணிக்கொண்டு தாயின் மகள் கொண்டுள்ள கள்ளக்காதல் உறவு பற்றி, அலர் நூற்றும் பெண்கள், கவலைப்படாமல் தூற்றிக்கொண்டே இருப்பார்கள். அவர்கள் வாயில் தீ வைத்திருப்பவர்கள். “உன் மகள் இப்படி” என்று பலநாள் என்னிடமே அவர்கள் சொன்னார்கள். நான் என் மகளிடம் சொன்னால் வெட்கப்படுவாளே என்று மகளுக்குத் தெரியாமல் மறைத்து வைத்துக் கொண்டிருந்தேன். அதன் பயன் இப்போது நான் அவள் இல்லாத வெற்று மனையில் வாழ்கிறேன்.

2

அவளோ, தாய்க்குத் தெரிந்தால் தாயோடு இணக்கமாக வீட்டில் வாழ முடியாது என்று எண்ணி, வீரக்கழல் அணிந்த காலும், வேல் தாங்கிய கையும் கொண்ட இளையோன் பின்னுக்கு வர முன்னே நடந்து சென்றுவிட்டாள். பல மலையடுக்குகளைக் கடந்து சென்றுவிட்டாள். நான் அவளுக்குத் தாய் (அன்னேன்) அன்று என்பது போல் சென்றுவிட்டாள்.

3

மான் வழி தடுமாறும் மலைவழியில் வெறுப்படையாமல் சென்றுவிட்டாள். நானோ செல்லும் விருந்தினரை வழியனுப்பி வைப்பது போல் அவர்களை அனுப்பிவிட்டு ஊரின் ஒரு மூலையில் (துச்சில் - ஒதுக்கிடம்) கிடக்கிறேன். நொச்சி பூக்கும் மனையில் வாழும் பெண்ணாகக் கிடப்பேனாகுக.

நொச்சி

பாடல் சொல் பிரிப்புப் பதிவு

திணை, பாலை

1

''உவக்குநள் ஆயினும், உடலுநள் ஆயினும்,

யாய் அறிந்து உணர்க'' என்னார், தீ வாய்

அலர் வினை மேவல் அம்பற் பெண்டிர்,

''இன்னள் இனையள், நின் மகள்'' என, பல் நாள்

எனக்கு வந்து உரைப்பவும், தனக்கு உரைப்பு அறியேன்,  5

''நாணுவள் இவள்'' என, நனி கரந்து உறையும்

யான் இவ் வறு மனை ஒழிய, தானே,

2

''அன்னை அறியின், இவண் உறை வாழ்க்கை

எனக்கு எளிது ஆகல் இல்'' என, கழற் கால்

மின் ஒளிர் நெடு வேல் இளையோன் முன்னுற,      10

பல் மலை அருஞ் சுரம் போகிய தனக்கு, யான்

அன்னேன் அன்மை நன் வாயாக,

3

மான் அதர் மயங்கிய மலைமுதல் சிறு நெறி

வெய்து இடையுறாஅது எய்தி, முன்னர்ப்

புல்லென் மா மலைப் புலம்பு கொள் சீறூர்,    15

செல் விருந்து ஆற்றி, துச்சில் இருத்த,

நுனை குழைத்து அலமரும் நொச்சி

மனை கெழு பெண்டு யான் ஆகுக மன்னே!

மகட் போக்கிய தாய் சொல்லியது.

கபிலர் பாடல்

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் - 42

நாம் எதாவது ஒரு காரியத்தை செய்யத் தொடங்க நினைத்தால், அக்காரியத்தை உடனே செய்து முடிக்க வேண்டும்..அதை தள்ளிப் போடக்கூடாது என்பார்கள்.

ஆனால்..வள்ளுவர் அதை வேறு விதமாகக் கூறுகிறார் இக்குறளில்.

தூங்குக தூங்கிச் செயற்பால தூங்கற்க

தூங்காது செய்யும் வினை.(672)

தூங்கிச் செய்ய வேண்டிய செயல்களை தூங்கிச் செய்ய வேண்டும்.தூங்காமல் செய்யும் வேலைகளை தூங்காமல் செய்ய வேண்டும்.

இது என்ன..இப்படிச் சொல்கிறார்...புரிந்த மாதிரியும் இருக்கிறது..புரியாதது மாதிரியும் இருக்கிறது என்கிறிர்களா?

அது என்ன தூங்கிச் செய்வது, தூங்காமால் செய்வது ?

வேலைகளை நாம  இரண்டு விதமாக பிரிக்கலாம் - நல்லவை, கெட்டவை என்று. 

கெட்ட காரியம் மனதில் தோன்றினால் , அதை உடனே செய்து விடக் கூடாது. கோபம் வந்தவுடன் ஏதாவது எழுதுவது, பட்ப்பது.என மனதை திசைத் திருப்ப வேண்டும்/

சிறிது நேரம் கழித்து நம் கோபமும் தணிந்துவிடும்..செய்ய நினைத்த கெட்ட காரியத்தையும் செய்திருக்க மாட்டோம்.

அதேப் போல நல்ல எண்ணம், காரியம் தோன்றினால் உடனே செய்து விட வேண்டும். தள்ளிப் போடக் கூடாது. இதைத்தள்ளிப் போட்டால்..அந்த நல்ல செயலை செய்ய வேண்டும் என்ற எண்ணம் மாறினாலும் மாறிவிடுமாம்

எந்த வேலையும் செய்வதற்கு ஏற்ற நேரத்தில் செய்ய வேண்டும் என்பதையே இக்குறள் மூலம் வள்ளுவர் நமக்குச் சொல்கிறார். 

நன்னூல் - நூலின் அழகு 

எப்படி அழகாக எழுதுவது?  ஒரு சிறந்த நூல் எப்படி இருக்க வேண்டும்? அலுவலகத்தில் கூட, நிறைய "presentation" தர வேண்டி இருக்கும். அவை எப்படி இருக்க வேண்டும். இன்று, "Steve Jobs" presentation உலகத் தரம் வாய்ந்தது என்று சொல்கிறார்கள்.  நம்மவர்கள், ஒரு சிறந்த நூலோ, அல்லது presentation ஓ எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று வரையறை செய்து விட்டுப் போய் இருக்கிறார்கள். நாம் இதைப் படிப்பதை விட்டு விட்டு, "ஆ" என்று மேல்நாட்டாரை பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறோம்.

அழகான எழுத்து, புத்தகம், presentation எப்படி இருக்க வேண்டும்?

பாடல்

சுருங்கச் சொல்லல் விளங்க வைத்தல்
நவின்றோர்க் கினிமை நன்மொழி புணர்த்தல்
ஓசை யுடைமை யாழமுடைத் தாதல்
முறையின் வைப்பே யுலகமலை யாமை
விழுமியது பயத்தல் விளங்குதா ரணத்த
தாகுத னூலிற் கழகெனும் பத்தே.

பொருள்


சுருங்கச் சொல்லல் விளங்க வைத்தல் = இது முதல் சூத்திரம். எதையும் சுருக்கமாகச் சொல்லி விளங்க வைக்க வேண்டும்.  வள வள என்று எழுதிக் கொண்டோ பேசிக் கொண்டோ இருக்கக் கூடாது. அதற்காக, ரொம்பவும் சுருக்கி என்ன சொல்கிறோம் என்று தெரியாமல் போகும் படியும் இருக்கக் கூடாது.


நவின்றோர்க் கினிமை = யாருக்கு சொல்கிறோமோ, அவர்களுக்கு அது இனிமையாக இருக்க வேண்டும். இல்லையென்றால் கேட்க மாட்டார்கள்.


நன்மொழி புணர்த்தல் = நல்லவற்றை சொல்ல வேண்டும். கொலை, கொள்ளை, கற்பழிப்பு, போன்றவற்றை சொல்லக் கூடாது.

ஓசை யுடைமை = சந்த நயம் இருக்க வேண்டும். ஒலி அழகு இருக்க வேண்டும்.


யாழமுடைத் தாதல் = ஆழம் உடைத்தாதல். ஆழமான பொருள் இருக்க வேண்டும். சும்மா நுனிப் பபுல் மேயக் கூடாது

முறையின் வைப்பே = சொல்வதை முறைப்படுத்திச் சொல்ல வேண்டும். ஒரு ஒழுங்கு வேண்டும். முன்னுக்கு பின் அலைக்கழிக்கக் கூடாது.  உயர்ந்தவற்றை முதலில் சொல்லி, மற்றவற்றை பின்னால் சொல்ல வேண்டும். ஆசிரியரும் மாணவர்களும் வந்தார்கள் என்று சொல்ல வேண்டும். மாறாக, மாணவர்களும் ஆசிரியரும் வந்தார்கள் என்று சொல்லக் கூடாது. மாதா, பிதா, குரு, தெய்வம் என்ற முறைமையில் மாதாவுக்கு முதல் இடம், தெய்வத்துக்கு நாலாவது இடம். முதல் அமைச்சர் அவருடைய செயலாளரோடு வந்தார் என்று சொல்ல வேண்டும். செயலாளர், முதலமைச்சரோடு வந்தார் என்று சொல்லக் கூடாது.



யுலகமலை யாமை  = உலகம் மலையாமை?  உலகமே மலைக்கும் படி சொல்லக் கூடாது. மலைத்தல் என்றால் , 'இது எப்படி இப்படி இருக்க முடியும் " என்று திகைக்க வைக்கக் கூடாது. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக விளக்கி ஒரு பெரிய பொருளை  விளங்கச் செய்ய வேண்டும்.

விழுமியது பயத்தல்  = சிறப்பானவற்றை சொல்ல வேண்டும். ஒரு நிறுவனத்தின் நிதி நிலை அறிக்கை சொல்கிறோம் என்றால், இந்த வருடம் என்ன சாதித்தோம் என்று சொல்ல வேண்டும், என்ன புதிதாக செய்தோம் என்று சொலல் வேண்டும்.. ஒரு பொருளை விற்கிறோம் என்றால், அந்தப் பொருளின் சிறப்பு என்ன என்று சொல்ல வேண்டும்.

விளங்குதா ரணத்ததாகுதல்  = விளங்கு உதாரணத்து ஆகுதல். அதாவது, கடினமான ஒன்றை எளிய உதாரணம் மூலம் சொல்லி விளக்க வேண்டும்.

னூலிற் கழகெனும் பத்தே. = நூலினிக்கு அழகெனும் பத்தே. இந்த பத்தும் ஒரு நூலுக்கு அழகு சேர்ப்பவை.

நூல் என்றால் நூலோடு நிறுத்திக் கொள்ளக் கூடாது. பேச்சு, presentation என்று  அதை நீட்டிக் கொள்ளலாம்.

அடுத்த முறை பேசுவதற்கு முன்போ, ஏதாவது ரிப்போர்ட் அனுப்பும் முன்போ, presentation தருவதற்கு முன்போ, இந்த 10 விதிகளும் கடை பிடிக்கப் பட்டு இருக்கிறதா என்று பாருங்கள்.

ஒவ்வொரு தடவையும் இவற்றைக் கொண்டு சரி  பார்த்துக் கொண்டே இருந்தால், நாளடைவில் அழகாக எழுதுவது என்பது தானே வந்து விடும்.


சொன்னால் மட்டும் போதாது. அழகாகவும் சொல்ல வேண்டும்.

இது நல்லா இருக்கா ?

வள்ளுவத்திலிருந்து தினம் ஒரு தகவல் -41

நம் வாழ்வில், நாம் ஈடுபட்டுள்ள துறையைத் தவிர வேறு ஒரு துறையில் ஈடுபட்டு அவர்களது தனித் திறமையினால் பிரகாசிக்கும் சிலரைப் பார்த்து, நாமும் அவரைப் போல ஆக வேன்டும் என்ற ஆசை நம்மில் பலருக்கு அவ்வப்போது ஏற்படுவது இயற்கை .

உதாரணத்திற்கு, நடிகன் ஒருவனின் நடிப்பைப் பார்ப்பவர் புகழ்ந்தால், நாமும் ஒரு நடிகனாக வர வேண்டும் என்ற ஆசை.

ஒருவன் மருத்துவம் படித்தால், தானும் அவனைப் போல மருத்துவம் படிக்க வேண்டும் எனும் ஆவல்.

சுருங்கச் சொன்னால், நம்மிடம் அதற்கான திறமை இருக்கின்றதோ இல்லையோ..ஆனால் நாமும் அப்படி ஆக வேண்டும் எனும் அதீத ஆசை இது அறிவீனம் என்பதை நாம் உணர்வதில்லை.

நம்மால் என்ன செய்ய முடியும், நமக்கு என்ன வலிமை இருக்கிறது..என்ன திறமை இருக்கிறது, என்றெல்லாம் நாம் யோசிப்பது கிடையாது.

அப்படி, தன் வலிமை என்ன என்று அறியாமல், நம்ம்குத் தெரியாத, நம்மால் முடியாதத் துறையில் ஈடுபட்டு பாதியிலேயே அதை விட்டவர்கள் பலர் உண்டு.

அதைத்தான் வள்ளுவர்..

உடைத்தம் வலியறியார் ஊக்கத்தின் ஊக்கி
இடைக்கண் முரிந்தார் பலர் (473)

(தம்முடைய வலிமையின் அளவினை அறியாமல் உணர்ச்சிவசப்பட்டு ஒரு செயலைத் தொடங்கி இடையில் கெட்டுப் போனவர்கள் பலர் உண்டு.).

இதைச் சொன்ன வள்ளுவர் கீழே கொடுத்துள்ள குறளில் வேறு விதமாகச் சொல்கிறாரே..என நீங்கள் கேட்பது காதுகளில் விழுகிறது.

வள்ளுவருக்கும் அது தெரியும்..அதனால்தான் மேல் சொன்ன குறளில் , அனைவரும் கெட்டுப்போவார்கள் என்று சொல்லாமல் "பலர்" என் கிறார்.

ஒல்வ தறிவ தறிந்ததன் கண்தங்கிச்
செல்வார்க்குச் செல்லாத தில் (472)

இக்குறளில் சொல்கிறார்..

ஒரு செயலில் ஈடுபடும் போது அச்செயலைப் பற்றிய அனைத்தும் ஆராய்ந்தறிந்து முயற்சி மேற்கொண்டால் முடியாதது எதுவுமில்லை என.

(அனைத்தும் ஆராய்ந்தறியும் போதே..அச் செயல் நம்மால் முடியுமா/முடியாதா என தெரிந்து கொண்டு விடுவோம்)


.

இரண்டாவதாக,, வள்ளுவர் அப்படி காரியம் செய்யத் தொடங்கியவர்கள் எல்லோரும் தோல்வி அடைவார்கள் என்று சொல்லவில்லை. அப்படி தோற்றவர்கள் "பலர்"  என்கிறார். ஆர்வத்தை மட்டுமே கொண்டு சிலர் வெற்றி அடைந்திருக்கலாம்... ஆனால் பெரும்பாலும் அது தோல்வியில் தான் முடியும்.